ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

0 σχόλια

και πάτησε εδώ... 

Βραβείο Αναγνωστών 2010

0 σχόλια
Το Βραβείο Αναγνωστών 2010 απονέμεται στο βιβλίο «Όπως ήθελα να ζήσω» της Ελένης Πριοβόλου (Εκδόσεις Καστανιώτη). Πρόκειται για ένα απολαυστικό μυθιστόρημα που μας μεταφέρει στην Αθήνα των τελών του 19ου αιώνα, μια εποχή έντονου πολιτικού κλίματος αλλά και παθών σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο ώστε να "φέρνει το άρωμα" της σημερινής πραγματικότητας στον αναγνώστη του. 
Ο διαγωνισμός διοργανώνεται από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) για έκτη χρονιά. Είναι ένα μοναδικό βραβείο στα ελληνικά δεδομένα αφού προκύπτει αποκλειστικά από τους ίδιους τους αναγνώστες, ξεκινώντας από τα μέλη των Λεσχών Ανάγνωσης (που αποφασίζουν για τη «βραχεία λίστα») και δίνοντας τη σκυτάλη στο ευρύ κοινό το οποίο ψηφίζει με sms: ένα βραβείο που έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη των βιβλιόφιλων και επιβραβεύει τα μυθιστορήματα που «φορούν» την κόκκινη κορδέλα.

Εντυπώσεις από την παρουσίαση του βιβλίου του Δ.Σφακιανάκη, Μαμά, φτάνει πια η παπαγαλία! ,εκδ.Μεταίχμιο,2010

0 σχόλια
Ενθουσιαστήκαμε, όσοι συνάδελφοι και γονείς μαθητών παραβρεθήκαμε στην παρουσίαση του βιβλίου του, από την προσωπικότητα του Δημήτρη Σφακιανάκη, λαμπρού –άρα μάχιμου – φιλολόγου από τη Δράμα! Μας μίλησε με αφοπλιστική απλότητα, που καθόλου όμως δεν υστερούσε σε ποιότητα και ποσότητα πληροφοριών, για τον αγώνα κατά της αποστήθισης, η οποία βαραίνει το ελληνικό σχολείο. Την παιδαγωγική επάρκειά του και την επιστημονική του συγκρότηση υπέταξε σοφά, όπως πρέπει να κάνει κάθε δάσκαλος, στην παρουσίαση του προβλήματος μέσω μαρτυριών μαθητών και γονιών, και με συντομία εκπληκτική, άρα σεμνότητα αξιοσημείωτη, περιηγήθηκε στο σύνολο του βιβλίου του και του φαινομένου της αποστήθισης.
Το βιβλίο καταρρίπτει κάθε επιχείρημα υπέρ της παπαγαλίας με νηφαλιότητα και επάρκεια. Δείχνει τα αδιέξοδα του εκπαιδευτικού μας συστήματος και προτείνει λύσεις για την κατάκτηση της γλώσσας και της γνώσης. Παρουσιάζει στους γονείς και τους εκπαιδευτικούς τα συνήθη λάθη τους και υποδεικνύει τρόπους αντιμετώπισής τους.

Επέλεξα – για πρόγευση – ορισμένα ενδιαφέροντα αποσπάσματα:
·       “Στη γενικότερη επικοινωνία μας με τα παιδιά, βαραίνει αποφασιστικά η ετοιμότητά μας να τα ακούμε με προσοχή, όχι προσχηματικά, αλλά δείχνοντας αληθινό ενδιαφέρον για ό,τι μας εξωτερικεύουν.” (σ.41)
·       “Πρέπει να καλλιεργηθεί στο παιδί μια θεμελιακή τεχνική μάθησης: να εξοικειωθεί στη χρήση ερμηνευτικού λεξικού, απολύτως απαραίτητου εργαλείου για κάθε μαθητή” (σ.48)
·       Στη συχνή προς τους γονείς σύσταση των καθηγητών  “να καλύψει τα κενά του” δεν υπάρχει αποτέλεσμα λόγω της απλοϊκής αντίληψης “ότι οι γνώσεις στο μυαλό του μαθητή συσσωρεύονται διαμορφώνοντας αθροιστικά ένα σύνολο” και όχι “ένα σύστημα γνωστικών δομών”. (σσ.80-81)
·       “…όλη η εκπαιδευτική διαδικασία συνοψίζεται στο σχήμα: διδασκαλία του βιβλίου – εκμάθησή του – εξέταση – βαθμολόγηση – προαγωγή.” (σ.97)
·       “Η ικανότητα να ανακαλεί κανείς στη μνήμη του ένα κείμενο βασίζεται στην ικανότητά του να το συνοψίζει.” Και “Κατά κάποιο τρόπο, ολόκληρη η εκπαίδευση είναι ζήτημα διάκρισης ανάμεσα στο περισσότερο και λιγότερο σημαντικό”(σ.135)
 

ΣΙΡΙΣ Copyright © 2008 Black Brown Art Template by Ipiet's Blogger Template