Για σινεφιλ εκπαιδευτικούς



Το ότι λατρεύουμε να χανόμαστε στη κινηματογραφική μαγεία δε σημαίνει και ότι ξέρουμε έστω κατιτίς για την κινηματογραφική τεχνική. Αυτό το είχα βάλει καλά στο μυαλό μου -με όλα τα παρεπόμενά του- ως βασική αρχή εργασίας, φεύγοντας από το σεμινάριο που διοργάνωσαν οι Δευτεροβάθμιες Ανατ. και Δυτ. Θεσσαλονίκης και Σερρών το διήμερο 21 και 22 Οκτωβρίου στο σινε-Ολύμπιον της συμπρωτεύουσας στο πλαίσιο των Δημητρίων 2009.
Και επειδή κάθε φορά που γυρνώ στο σπίτι από παραπλήσια σεμιναριακή άσκηση, έρχομαι αντιμέτωπη με το μεταφυσικό ερώτημα “Ήταν καλό το σεμινάριο;”, καταγράφω προς επίρρωσιν της κριτικής μου –και της μνήμης μου- τα εξής :
  Η ορμή του εφήβου για επικοινωνία μαζί με την τάση εξιδανίκευσης που τον διακρίνει, βρίσκουν τέλεια ανταπόκριση στην υποκειμενικότητα του κινηματογραφικού φακού και τη διάδοση της οπτικής του (Π.Δόικος, Η κινηματογραφική άσκηση του ιδανικού)
  Το “διδάσκω κινηματογράφο” (ως τέχνη, ως δημιουργία, ως αισθητική εμπειρία, ως τεχνική, κλπ.) ισοδυναμεί ότι διδάσκω με τον κινηματογράφο την κοινωνική αγωγή στο νέο πολίτη (Γρ.Πασχαλίδης, Διδάσκοντας με τον κινηματογράφο στο σχολείο)
  Ιδέα! : λέσχη κινηματογράφου τα απογεύματα του Σαββάτου στο σχολείο!
  2η ιδέα!: σχετικά εύκολη η δημιουργία ιστορικού ντοκιμαντέρ με αφηγήσεις γεγονότων που εγγράφηκαν στη συλλογική μνήμη, εποχών, περιοχής, συνηθειών, σχολικών εκδηλώσεων, μόδας, μουσικής, διασκέδασης, κλπ.(Απ.Καρακάσης, Εργαστήριο ντοκιμαντέρ στο σχολείο)
  Φάσεις εργασίας ντοκιμαντέρ: καθορισμός θέματος – έρευνα – ρόλοι – ερωτηματολόγιο – γύρισμα – απομαγνητοφώνηση – ομαδική θέαση – σενάριο – πλάνα – ινερμέδια κριτικής – μοντάζ – μουσική
  ΟΧΙ στα κλισέ, τη μίμηση της TV, τα κακά σενάρια, την κακή ερμηνεία, την αδιάφορη γραφή, το ρηχό περιεχόμενο.
  ΝΑΙ στην αληθοφάνεια που προέρχεται από την εμπειρία του καθημερινού, πάντα βέβαια και συγκρουσιακού.(Π.Ιωσηφέλης, Μικροαφήγηση)
  Απαραίτητη η έστω και στοιχειώδης σκηνογραφία και ενδυματολογική στήριξη. (Κ.Δημητριάδης, Η σκηνογραφία ως μέσο στη διδακτική αποστολή της παράστασης)
  Φράση που κράτησα (ποιου;) : η δημοκρατικότητα του κινηματογράφου έγκειται στο ότι μας επιτρέπει να δούμε πώς βλέπει ο άλλος.
  Σχετικά προγράμματα και φορείς υποστήριξης (“για τους έχοντες την ιερή τρέλα”):
• Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης – εκπαιδευτική δραστηριότητα για δευτεροβάθμια: 1.Το αρχαίο ελληνικό δράμα στον κινηματογράφο (σεμ), 2.Κατασκευή ταινίας (σεμ.), 3. Κινηματογραφικό πορτραίτο (minidoc) (www.filmfestival.gr)
• Camera zizanio (www.olympiafestival.gr)
• Φεστιβάλ Ολυμπίας για παιδιά και νέους
• Κέντρο κινηματογράφου(www.gfc.gr)
• Παιδική ταινιοθήκη
• Μουσείο κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: 1. Εκπαιδευτικά προγράμματα, 2. Bιωματική γνωριμία με δουλειά πίσω από την κάμερα, 3. 3Δ φιλμ με βασικές πληροφορίες για κατασκευή ταινίας. 4. Φεστιβάλ shoot it (www.cinemuseum.gr)

Καλές προβολές!
Δώρα Μπαγανά

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 

ΣΙΡΙΣ Copyright © 2008 Black Brown Art Template by Ipiet's Blogger Template